از درد کمر تا فلج پا؛”تنگی کانال نخاعی کمر چه عوارضی دارد؟”

آیا می‌دانید “تنگی کانال نخاعی کمر چه عوارضی دارد؟” آیا درد، بی‌حسی یا ضعفی در پاهایتان حس می‌کنید که راه‌رفتن را برایتان دشوار کرده است؟ اگر پاسخ شما مثبت است، ممکن است با عارضه تنگی مجاری نخاعی ناحیه کمر روبرو باشید. اما این پایان راه نیست! درک عوارض این بیماری از دردهای عصبی پیش‌رونده تا محدودیت‌های حرکتی اولین و مهم‌ترین گام به‌سوی درمانی موفق است. خوشبختانه امروزه با پیشرفته‌ای پزشکی، این شرایط به‌خوبی قابل‌کنترل و درمان است. 

شناخت این عوارض نه برای ترساندن شما، بلکه برای آگاه‌سازی و نشان‌دادن مسیر صحیح درمان است. در این مقاله با مشورت بهترین فوق تخصص تنگی کانال نخاع پاسخ سؤالاتی رایجی چون عوارض عمل تنگی کانال نخاعی کمر چیست، عدم درمان تنگی در کانال‌های نخاعی ناحیه کمر چه عوارضی دارد و بررسی جزئیات دیگر را منتشر خواهیم کرد تا اطلاعات کافی دراین‌خصوص کسب نمایید.

عدم درمان تنگی کانال نخاعی کمر چه عوارضی دارد؟

به باریک شدن فضاهای بین مهره‌ای، تنگی دریچه آئورت می‌گویند می‌تواند باعث فشار روی ریشه‌های اعصابی شود که از ستون فقرات عبور می‌کنند. 

تنگی نخاع یک بیماری شایع است که بیشتر در ناحیه گردن و کمر ظاهر می‌شود. معمولاً  تنگی مجرای نخاعی به دلیل افزایش سن رخ می‌دهد و به‌ندرت ماهیت مادرزادی دارد. برخی از بیماران زمانی که دچار این بیماری می‌شوند، هیچ علامتی ندارند، درحالی‌که برخی‌ دیگر ممکن است عوارض زیادی چون ضعف، بی‌حسی، درد کمر و… را تجربه کنند که باگذشت علائم بدتر نیز می‌شوند. 

ستون فقرات شما از استخوان‌های بسیار ظریف و کوچکی به نام مهره تشکیل شده است که روی‌هم قرار گرفته‌اند. ماهیچه‌ها، رباط‌ها، اعصاب و دیسک‌های بین مهره‌ای از قسمت‌های اضافی ستون فقرات شما هستند و زمانی رخ می‌دهد که فضای اطراف نخاع باریک شود. این امر به نخاع و ریشه‌های عصبی نخاعی فشار وارد می‌کند و می‌تواند باعث عوارض زیادی چون درد، بی‌حسی، یا ضعف در پاها و… در شما شوند. 

اغلب مشکل تنگی دریچه آئورت با افزایش سن و بدتر شدن ستون فقرات همراه است. همچنین ممکن است علت آن آسیبی بوده که باعث ایجاد زخم یا یک بیماری تحلیل‌کننده مانند پوکی‌استخوان شده باشد. بعضی از افراد بیشتر از دیگران مستعد تنگی نخاع هستند. 

تنگی ستون فقرات معمولاً در ستون فقرات گردنی (بالا) یا ستون فقرات کمری (پایین) رخ می‌دهد. شاید برای شما سؤال باشد که عدم درمان تنگی در کانال‌های نخاعی ناحیه کمر چه عوارضی دارد که ما 5 مورد از مهم‌ترین آن‌ها را به طور خلاصه در زیر جمع‌آوری کرده‌ایم

بی‌حسی یا فلجی دائمی:  تنگی مجرای نخاعی اگر بدون درمان مناسب رها شود، می‌تواند به تشدید علائم و مشکلات جدی‌تر منجر شود تا جایی که فرد دچار ناتوانی و فلجی دائمی خواهد شد. بنابراین درمان اصولی و به‌موقع بسیار ضروری است. 

ضعف عضلانی: فشار بر روی نخاع  موجب ضعف عضلات در پاها و کمر می‌شود. این عارضه سبب می‌شود که بیمار در حرکت خود تعادلی نداشته باشد. 

مشکلات کنترل مثانه و روده: تنگی دریچه آئورت کمر موجب می‌شود فشار بیشتری به نخاع وارد شود در نتیجه موجب اختلال در عملکرد مثانه و روده خواهد شد. در مواقعی نیز حتی افراد ممکن است نتوانند کنترلی بر روی مثانه و روده خود داشته باشند یا ناتوانی تخلیه کامل مثانه و روده را تجربه کنند. 

مشکلات جنسی: یکی دیگر از عوارض تنگی کانال نخاعی کمر، ایجاد مشکلات جنسی است و شاید فردی که از این بیماری رنج می‌برد، دچار کاهش لذت جنسی، مشکل در انتقال احساسات جنسی، در مواقع حاد ناتوانی در انجام رابطه جنسی شود. 

بروز درد شدید در ستون فقرات: تنگی مجرای نخاعی گردن و کمر موجب درد شدید و مزمن می‌شود که بیمار نمی‌تواند به‌خوبی فعالیت‌های روزمره خود را انجام دهد و حتی استراحت کند.

عوارض عمل تنگی در کانال نخاعی ناحیه کمر چه تأثیری بر کیفیت زندگی می‌گذارد

این نوع عمل می‌تواند تأثیرات زیادی هم عالی و هم بد بر روی کیفیت زندگی بگذارد. از تأثیرات خوب آن می‌توانیم بگوییم سبب کاهش دردهای مداوم در بیمار می‌شود و بهتر می‌تواند فعالیت‌های روزمره خود را انجام دهد. 

همچنین این عمل می‌تواند بهبود قابل‌توجهی در استراحت و خواب بیمار ایجاد کند زیرا درد کاهش می‌یابد. در بیشتر مواقع که درد بعد از عمل کم می‌شود، ممکن است فرد احساس راحتی و آرامش بیشتری کند و در نتیجه تأثیر مثبتی بر روی روحیه بیمار دارد. 

اما بالعکس گاهی نیز عمل تنگی دریچه آئورت کمر می‌تواند عوارضی داشته باشد. این عوارض به دلایل مختلفی چون نوع جراحی، تجربه و مهارت جراح، شدت تنگی مجرای نخاعی مربوط است. مثلاً ممکن است در محل جراحی عفونت به وجود آید و بیمار نیاز دارد آنتی‌بیوتیک‌های قوی مصرف کند. 

یا ناحیه‌ای که جراحی انجام شده، دچار خونریزی شدید شود و ممکن است لازم باشد بستری و عمل جراحی مجدد انجام شود. علاوه بر این، عمل جراحی، عوارض عمومی چون عفونت ادراری، خواب‌آلودگی، عفونت دستگاه تنفسی و… را به وجود می‌آورد که از فردی به فرد دیگر متفاوت است. 

5 علائم از تنگی کانال نخاع کمر که باید جدی گرفته شوند! 

نشانه‌های تنگی دریچه آئورت کمر با تنگی مجرای نخاعی سایر نواحی ستون فقرات کمی تفاوت دارد. در ادامه علائمی از این عارضه را بیان می‌کنیم که شما اگر آن‌ها را تجربه می‌کنید، باید جدی بگیرید و نیازمند مراقبت و درمان از سوی متخصص دارید. البته گاهی نیز ممکن است دچار این عارضه شده باشید، اما علائم ذکر شده در زیر را تجربه نکنید. 

ناتوانی در کنترل مثانه و روده: تنگی شدید کانال نخاعی می‌تواند سبب ناتوانی در کنترل روده و مثانه شود که درمان آن احتمالاً با جراحی کامل می‌شود. 

احساس درد در نواحی ستون فقرات: افراد مبتلا به تنگی ستون فقرات باتوجه‌به شدت تنگی نخاع ایجاد شده ممکن است کمردرد داشته یا احساس ناراحتی در پشت ستون فقرات داشته باشند.

احساس درد ران پا: تنگی دریچه آئورت موجب فشار بر روی اعصاب می‌شود که می‌تواند منجر به درد در نواحی مختلف و اطراف ستون فقرات گردد. این حالت ممکن است به‌عنوان یک احساس درد یا سوزش توصیف شود و معمولاً از کمر شروع و به پایین ساق پا ادامه می‌یابد. 

همان‌طور که تنگی در کانال‌های نخاع کمر پیشرفت می‌کند، می‌تواند منجر به درد پای شدیدتری شود. همچنین با افزایش فشار روی عصب، درد با بی‌حسی و سوزن‌سوزن‌شدن همراه است. هر چند که همه بیماران بی‌حسی، درد و احساس گزگز ندارند.

ضعف در پاها یا بی‌حسی پاها: هنگامی که فشار به سطح بحرانی می‌رسد، ضعف ممکن است در یک یا هر دو پا رخ دهد. برخی از بیماران دچار شل‌شدگی پا در حین راه‌رفتن می‌شوند.

درد کمر و پا در حین راه‌رفتن: یکی از بارزترین علائم تنگی نخاعی این است که بیمار در هنگام راه‌رفتن احساس درد می‌کند و در زمان خم‌شدن به جلو یا نشستن، درد کاهش می‌یابد، یا درد تقریباً از بین می‌رود. 

این به این دلیل است که وقتی ستون فقرات در حالت نشسته یا خم می‌چرخد، منبسط شده و فضای داخلی بیشتری برای اعصاب ایجاد می‌کند و باعث رفع فشار موقت آن‌ها می‌شود. ازآنجایی‌که درد عصبی در سراسر بدن پخش می‌شود، درد پا نیز یکی از علائم رایج باریک شدن ستون فقرات کمر است.

علت تنگی مجرای نخاعی ناحیه کمر چیست؟ 

استخوان‌های ستون فقرات از بالای جمجمه تا پایین دنبالچه در یک ردیف به طور منظم قرار دارند که این استخوان‌ها از نخاع درون کانال ستون فقرات محافظت می‌کنند. ممکن است بعضی مردم مادرزادی با مشکل تنگی دریچه آئورت کمر به دنیا بیایند و شدت تنگی در کانال‌های نخاع از بدو تولد تا زمان بزرگسالی افزایش می‌یابد. 

بااین‌حال، بیشترین وقتی که تنگی مجرای نخاعی در فرد اتفاق می‌افتد که بر اثر دلایلی، فضای نرمال و باز درون کانال ستون فقرات باریک‌تر شود. 

این دلایل شامل خارهای استخوانی یا زائده اضافی استخوانی، تورم و التهاب، عفونت، آرتریت، روماتوئید، آسیب‌های تروماتیک مغزی، سابقه خانوادگی، فتق دیسک، رباط‌های ضخیم، تومورهای خوش‌خیم و بدخیم که فضای کانال را اشغال می‌کنند، آسیب‌هایی که به ستون فقرات وارد می‌شود و… لازم است یادآوری کنیم هر بیماری باید درمان شود تا بالطبع وضعیت تنگی دریچه آئورت نیز به‌مرور برطرف گردد. 

تشخیص این‌که تنگی کانال نخاعی کمر چه عوارضی دارد، چگونه است؟

اگر بیمار درد جدیدی در کمر خود حس کرد، باید فوراً به متخصص مراجعه کنند خصوصاً اگر نتواند تعادل خود را حفظ کند و دچار بی‌حسی در کمر یا پاهای خود شده باشد. دقت کنید که تنگی در کانال‌های نخاع بر روی اعصاب و استخوان اثر منفی می‌گذارد، به همین علت باید به دو دکتر مراجعه کنید. 

برای تشخیص تنگی دریچه آئورت کمر، متخصص مغز و اعصاب یا متخصص ارتوپد ابتدا با بیمار صحبت می‌کند و سوابق پزشکی او، علائمی که دارد و درمان‌هایی که قبلاً انجام داده است را بررسی می‌نماید.

سپس چند سؤال مهم دراین‌خصوص از بیمار می‌پرسد به‌عنوان‌مثال؛ مکان درد کجاست و آیا به نقاط دیگر چون پاها، پشت و… سرایت می‌کند؟ آیا علائم بیمار با انجام فعالیت‌های خاصی بدتر یا بهتر می‌شود، مثلاً با ایستادن، خم‌شدن، راه‌رفتن. آیا بیمار سابقه مشکلات عصبی و مشکلات مرتبط با ستون فقرات دارد؟

آیا در خانواده کسی دچار مشکلات ستون فقرات و تنگی در کانال‌های نخاع شده است؟ آیا آسیبی به بیمار وارد شده است مانند تصادف، سقوط و… 

پاسخ این سؤالات به پزشک کمک می‌کند تا متوجه شود که آیا این عارضه به‌خاطر افزایش سن رخ‌داده است یا یک بیماری زمینه‌ای موجب تنگی در کانال‌های نخاع کمر یا گردن شده است. پزشکان معمولاً پس از پرسش سؤالات، چند تمرین ساده را از بیمار می‌خواهد تا در مطب انجام دهد، تا وضعیت ایستادن و نشستن آن را بررسی نماید. 

ممکن است نیاز باشد چند آزمایش مدرن‌ و دقیق‌تری برای بررسی علت تنگی مجرای نخاعی ناحیه کمر انجام دهد و شامل موارد زیر است. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی: این تست با نام ام‌آرآی شناخته می‌شود و جزء مهم‌ترین آزمایش‌ها است که تصویربرداری دقیق از ستون فقرات در سه بعد ارائه می‌دهد. طناب نخاعی، ریشه‌های عصبی کمر و ساختارهای آناتومیکی این ناحیه با جزئیات بررسی می‌شود. 

ضمناً ام‌آرآی می‌تواند کاهش ابعاد کانال نخاعی و همچنین تغییرات دژنراتیو را نشان دهد. این تغییرات شامل؛ استئوفیت‌ها، فتق دیسک بین مهره‌ای، هیپرتروفی لیگامنتوم فلاووم و… است. همچنین لوردوز طبیعی را که می‌تواند آسیب‌دیده باشد را نشان می‌دهد. صاف‌شدن اسکولیوز، اسپوندیلولیستیس را نشان می‌دهد. 

در نهایت می‌تواند سایر شرایط پاتولوژیک را بهتر از هر معاینه دیگری آشکار کند. 

سی‌تی‌اسکن: این تست جزئیات آناتومی استخوان را بادقت بیشتری نشان می‌دهد. یعنی می‌تواند شکل و اندازه ستون فقرات را واضح کند تا مشکلات ستون فقرات و مهره را چون صاف‌شدن اسکولیوز و غیره را نشان دهد. همچنین کاهش ابعاد نخاعی و سوراخ‌های مهره‌ای را بررسی می‌کند. 

تصویربرداری: برای تشخیص تنگی در کانال‌های نخاع کمر، پزشک ممکن است از تصویربرداری مانند رادیوگرافی، توموگرافی کامپیوتری، تصویربرداری مغناطیسی و میلوگرافی استفاده کند. مثلاً در تصویربرداری با اشعه ایکس را به کانال نخاع می‌فرستد تا تصاویر دقیقی  به دست آورد تا بتواند ساختار استخوان‌های بدن از جمله ستون فقرات و وضعیت مفاصل را مشاهده کند. 

بعد از دانستن تنگی در کانال‌های نخاعی ناحیه کمر چه عوارضی دارد، درمان به چه صورت است؟ 

درمان تنگی نخاعی به محل تنگی، علت و تصویر آزمایش‌های ثبت شده بستگی دارد. درمان می‌تواند به‌صورت روش‌های خانگی و سنتی، درمان دارویی و در نهایت جراحی باشد تا از عوارض بیشتر این بیماری جلوگیری شود. درمان‌های خانگی و دارویی برای بیماران با علائم خفيف توصیه می‌شود. 

از جمله داروهایی که به تسکین قابل‌توجهی از درد تنگی دریچه آئورت کمر کمک می‌کنند؛ شامل داروهای ضدالتهاب، شل‌کننده‌های عضلانی، داروهای ضدافسردگی هستند. 

درمان دیگر تزریق استروئید اپیدورال یک داروی ضدالتهابی قوی است. تزریق در اطراف اعصاب یا در “فضای اپیدورال” می‌تواند تورم و همچنین درد را کاهش دهد. آنها همچنین بی‌حسی، را در پاها کاهش می‌دهند.

بیماران نباید بیش از سه تزریق در سال دریافت کنند و تزریق باید زیر نظر یک متخصص مغز و اعصاب انجام شود. ضمناً انواع داروها چه خوراکی و چه تزریقی، فقط باید با تجویز پزشک تهیه شوند و مصرف طولانی‌مدت آن‌ها مضر است. 

طب سوزنی نیز می‌تواند در درمان برخی از دردهای موارد تنگی مجرای نخاعی ناحیه کمر مفید باشد. اگرچه ممکن است بسیار بی‌خطر باشد، موفقیت طولانی‌مدت با این درمان از نظر علمی ثابت نشده است. همچنین فیزیوتراپی که شامل تمرینات کششی، ‌ ماساژ و تقویت کمر، کشش کمر و شکم است، اغلب به مدیریت علائم کمک می‌کند. 

شاید در برخی از بیماران مفید باشد، اما انجام موارد ذکر شده اثرات بسیار محدودی برای تسکین تنگی دریچه آئورت کمر دارد. این کار توسط یک فیزیوتراپیست مجرب انجام می‌شود که برنامه‌ای از تمرینات درمانی مختلف را بر روی بیمار انجام می‌دهد. 

درمان‌های خانگی بعد از بروز عوارض تنگی کانال نخاعی کمر

برای درمان تنگی دریچه آئورت کمر، بدون مشورت با پزشک هرگز نباید سرخود اقدامی برای درمان آن انجام دهید. چند مورد برای پیشگیری و تسکین این عارضه از سوی پزشکان توصیه شده است که وضعیت را کمی بهتر می‌کنند. 

البته باید بدانید که در کنار درمان سنتی باید درمان اصلی پزشکی نیز شروع شود. مثلاً چاقی فشار زیادی به کانال نخاع وارد می‌کند، بنابراین با کاهش وزن و حفظ وزن سالم می‌توان از حاد شدن تنگی در کانال‌های پیشگیری کرد. 

مورد دوم توجه به نگهداری درست وضعیت بدن است. یعنی بیمار باید به روش صحیح بنشیند، خم شود و بلند شود. همچنین از خم‌وراست شدن زیاد در طول روز خودداری نماید، زیرا در غیر این صورت موجب تشدید عارضه می‌شود. 

زمانی که درد شدید است، می‌توان در منزل از کمربند کمری و محافظ گردن طبی استفاده نمود که ستون فقرات را ثابت نگه می‌دارند. البته لازم است بدانید کمربند کمری و محافظ گردن یک درمان محسوب نمی‌شوند و فقط و فقط یک تسکین‌دهنده عالی و موقت هستند تا درمان اصلی شروع شود. 

آیا می‌دانید تنگی کانال نخاعی کمر چه عوارضی دارد و چه موقع جراحی انجام می‌شود؟ 

جراحی کانال نخاعی ناحیه کمر زمانی انجام می‌شود که درمان خانگی و درمان به روش دارویی علائم را کاهش ندهد و بیمار بهبودی را در خود مشاهده نکند. یعنی زمانی که علائمی مانند درد، ضعف، بی‌حسی در اندام فوقانی و تحتانی کمتر نشود که در مجموع همه این‌ها کیفیت زندگی را بسیار پایین می‌آورند و قطعاً فقط با جراحی می‌توان آن را درمان کرد.

دو نوع جراحی برای درمان تنگی ستون فقرات در کمر وجود دارد: لامینکتومی و فیوژن که هر دو مورد می‌توانند به تسکین درد عالی منجر شوند. در جراحی لامینکتومی که شامل برداشتن کامل یا جزئی استخوان‌هایی به نام لامیا و رباط‌هایی است که اعصاب را فشرده می‌کنند. 

انجام این عمل هم به‌صورت بی‌حسی و هم به‌صورت بیهوشی کامل صورت می‌گیرد. این نوع عمل موجب می‌شود که فضای بیشتری در کانال نخاع به وجود آید و فشار را از ریشه‌های عصبی و نخاع کاهش می‌دهد. مورد دوم جراحی فیوژن است که یکی از حساس‌ترین جراحی‌های مربوط به استخوان و ستون فقرات است که برای جوش‌دادن چند مهره و ثابت ماندن آن‌ها در ستون فقرات انجام می‌شود. 

پزشک با استفاده از یک ماده که شبیه استخوان بوده، میان دو مهره قرار می‌دهد. البته در این جراحی از پیچ‌ها، صفحات فلزی و میله‌ها برای ثابت نگه‌داشتن مهره‌ها استفاده می‌شود.

ورزش چه تأثیری مثبتی بر روی تنگی کانال نخاعی کمر دارد؟

اگر از تنگی دریچه آئورت کمر رنج می‌برید، انجام ورزش‌های منظم و خاص مؤثر است و بسیار اهمیت دارد. به این صورت که ما می‌توانیم با تقویت لگن و پشت به کاهش تحریک و فشار عصبی کمک کنیم. انجام ورزش‌هایی مانند شنا، پیاده‌روی، یوگا و پیلاتس که عضلات پشتی و شکم را تقویت و استقامت آن‌ها نیز حمایت می‌کنند، البته تأثیر مثبت ورزش روی تنگی مجرای نخاعی ناحیه کمر در یک جلسه مشخص نمی‌شود و بیمار باید به مدت چند ماه مداوم زیر نظر متخصص ورزش کند. 

لازم است بدانید برخی از ورزش‌ها برای افرادی که از تنگی دریچه آئورت کمر رنج می‌برند، مناسب نیستند؛ زیرا می‌توانند فشار بیشتری بر روی ناحیه مذکور وارد کنند. مانند وزنه‌برداری سنگین، ورزش‌هایی که باید از ضربات متعدد استفاده کرد (فوتبال، فوتسال، راگبی و بسکتبال)، ورزش‌هایی که نیاز به‌شتاب زیادی دارند (تنیس، بدمینتون)، ورزش‌هایی که نیاز به خم‌شدن پیاپی دارند و… همچنین بیمار انجام فعالیت‌های شدیدی چون خم‌شدن برای بلندکردن وسایل سنگین و بزرگ را باید محدود کند.

آیا می‌دانید تنگی کانال نخاعی کمر چه عوارضی دارد و رفع آن‌ها چقدر طول می‌کشد؟ 

پروسه درمانی تنگی مجرای نخاعی ناحیه کمر با دارو ممکن است زمان زیادی طول بکشد و مدت‌زمان دقیق آن بستگی به جدیت و عوارض تنگی مجرای نخاعی و نیز نوع داروهایی که استفاده می‌شود، دارد. زیرا معمولاً به‌صورت چندمرحله‌ای انجام می‌شود و ممکن است مدت زمانی طول بکشد تا تجویز داروها، بهبود قابل‌توجهی در وضعیت بیمار ایجاد کند. 

مهم‌ترین نکته دراین‌خصوص، رعایت دقیق دستورات پزشک است. بهتر است هرگونه تغییر در دوز داروها یا مدت‌زمان مصرف آن‌ها را بدون مشاوره با پزشک انجام ندهید. همچنین، پیگیری منظم با پزشک و اطلاع‌رسانی از هرگونه تغییر در وضعیت بیماری و عوارض جانبی به پزشک اهمیت دارد. 

به طور مثال بعضی بیماران فقط نیاز است یک ماه دارو مصرف کنند و بعضی دیگر نیاز به 6 ماه استفاده از دارو دارند تا درمان آن‌ها کامل گردد. همچنین رفع تنگی دریچه آئورت کمر با جراحی که بیمار دچار عوارض زیادی نیز شده، به این صورت است که ابتدا بیمار بستری می‌شود تا بعد از عمل 2 الی 3 روز در بیمارستان می‌ماند و سپس مرخص می‌شود. 

بسته به‌شدت عمل، بازگشت به فعالیت‌های روزانه تدریجی است. مثلاً در ابتدا بیمار می‌تواند یک ساعت کار کند و به‌مرورزمان را افزایش دهد. بعداً ممکن است فیزیوتراپی با برخی تمرینات خاص موردنیاز باشد. توجه به دستورات پزشک (محدودیت کار، رانندگی، وزنه‌برداری و…) ضروری است. 

بازگشت به محل کار یا رانندگی پس از حدود یک ماه انجام می‌شود. بیمار ورزش سبک و فعالیت‌های بیشتر بعد از 1.5 تا 2 ماه بعد اجازه دارد که انجام دهد. ورزش سنگین بعد از 3 تا 6 ماه که درمان کامل شد، مجاز است. البته زمان‌های نوشته شده از فردی به فرد دیگر متفاوت است. 

سؤالات متداول در خصوص تنگی کانال نخاعی کمر چه عوارضی دارد

اولین سؤال رایج این است که چه افرادی بیشتر مستعد تنگی دریچه آئورت کمر هستند؟ در پاسخ به این سؤال می‌توانیم دلایل مختلفی را نام ببریم که اگر افراد آن‌ها را داشته باشند، بیشتر از دیگران، مستعد تنگی مجرای نخاعی در کمر خواهند شد. 

این شرایط ممکن است در هر سنی رخ دهد اما افرادی که دارای سابقه آسیب در نخاع کمر هستند، افرادی که قبلاً آسیبی در نخاع کمر داشته‌اند، ممکن است بیشتر مستعد تنگی در کانال‌های نخاع کمر باشند. این آسیب می‌تواند ناشی از تروما، عفونت، تومورها و یا بیماری‌های دیگر باشد.

برخی عوامل خطر می‌توانند افزایش احتمال تنگی در کانال‌های نخاع کمر را در افراد افزایش دهند. این عوامل شامل (پیری، ژنتیک، چاقی، فعالیت‌های سنگین و تکراری، بارداری، دیابت و بیماری‌های مزمن مانند آرتریت روماتوئید و سندرم متابولیک می‌شوند). 

افرادی که با عوامل خارجی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. عوامل خارجی می‌توانند احتمال تنگی در کانال‌های نخاع کمر را افزایش دهند. این عوام؛  شامل (ضربه‌ها، تروماها، عفونت‌ها و تومورها می‌شوند.) 

آیا زالودرمانی برای تنگی دریچه آئورت کمر مؤثر است؟ 

زالودرمانی که از گذشته نیز طرف‌داران زیادی داشته است، بر تنگی مجاری نخاع ممکن است اثرات مثبتی داشته باشد. درمان با زالوها در طب سنتی به‌عنوان یک روش درمانی قابل‌قبول است و گاهی می‌تواند به تسکین علائم تنگی مجاری نخاع کمک کند. 

درمان با زالوها به واسطه مکانیسم خاصی صورت می‌گیرد. زالوها دارای ماده آنتی‌ترومبین هستند که به طور طبیعی خون را رقیق می‌کند و از تشکیل لخته خون جلوگیری می‌نماید. این ماده می‌تواند به بهبود گردش خون در محل تنگی مجاری نخاع کمک کند. 

آیا تنگی مجرای نخاعی ناحیه کمر در بارداری خطرناک است و چه عوارضی دارد؟ 

این مشکل در ستون فقرات در بارداری ممکن است عوارض جدی داشته باشد. بارداری موجب افزایش وزن مادر و فشار بر روی کمر می‌شود که می‌تواند عوارض تنگی دریچه آئورت را تشدید کند. بنابراین، برخی از علائم و عوارض تنگی مجرای نخاعی ممکن است در بارداری شدیدتر و ناراحت‌کننده‌تر باشند و شامل: درد شدید در کمر که ممکن است از پهلوها تا پاها ادامه یابد، احساس سوزش و تورم کمر، احساس سفتی عضلات پشتی، احساس شلی و ضعف در پاها. 

سخن پایانی

درد کمر و پاهایتان را ساده نگیرید. تنگی مجرای نخاعی یک تهدید خاموش است که اگر کنترل نشود، می‌تواند از “ناتوانی در راه‌رفتن” تا “بی‌اختیاری” پیشروی کند. این عوارض برگشت‌ناپذیرند. منتظر فلج شدن یا ازدست‌دادن استقلال خود نمانید! 

در این مبحث پزشکی با موضوع (تنگی کانال نخاعی کمر چه عوارضی دارد) دانستید که تنگی دریچه آئورت عبارت است از باریک شدن کانال نخاعی و فشار بر روی اعصابی که از کمر تا پاها امتداد دارند. درحالی‌که ممکن است بر بیماران جوان‌تر تأثیر بگذارد، اما به دلایل رشدی، اغلب یک وضعیت عودکننده است که افراد 50 تا 60 ساله یا بالاتر را بیشتر تحت تأثیر قرار می‌دهد. 

در نهایت توصیه می‌کنیم به کلینیک تخصصی ما مراجعه نموده و با مشاوره و درمان از پزشکان ما، تا از عوارض عمل تنگی کانال نخاعی کمر خلاص شوید. امروز تنها یک تماس تلفنی با کلینیک تخصصی ما فاصله دارید تا با تشخیص به‌موقع و درمان‌های پیشرفته، مسیر زندگی خود را از ناتوانی به‌سوی سلامتی و تحرک دوباره تغییر دهید.